Rouwgedichten
Tranen
Als tranen een trap konden vormen
en herinneringen een brug,
dan klommen wij met zijn allen naar de hemel
en haalde je terug.
- Karin
Rust zacht
Optimistisch tot het laatste
niet moeilijk maken voor je naasten
gesloopt van al je krachten
bleef je op een betere dag wachten
wij waren je lust en je leven
Maar er is je geen tijd meer gegeven
je streed vol moed en kracht
Lieve schat rust nu maar zacht
- Chantal
HET LEVEN GAAT DOOR
Harderwijk, 10 december 2004
ja het is waar de pijn zal minderen
want het leven eist je op
maar... wie legt bij stil herinneren
en geluidloos rollende tranen
zijn hand eens op je kop
de hunkering verdwijnt niet
naar vrede en geluk
toch is een deel van je bestaan
zo onherroepelijk stuk
de scherven zullen helen
maar de barsten blijf je zien
je bent er door getekend
en het leven gaat wel door
maar soms is er het dreinend
waarvoor waarvoor waarvoor
Revitalis
- Hendrik Hoogendoorn
Klimmen langs de regenboog
Bestaat er een hemel
vroeg hij
kneep even in mijn hand
een hart vervuld van smart
we keken omhoog
daar stond een regenboog
hoe leg je het uit
aan een jochie van tien
dat straks de hemel wil zien
de regenboog is een ladder
mama houdt haar vast
je kan klimmen, zo naar omhoog
zijn ogen geloofden
enkele weken geleden
kruiste de regenboog zijn leven
hoog aan de hemel
prijkt een nieuwe ster
geloof maakt sterk
mama zag je klimmen
in haar ogen blonk een traan
droom jochie
in je eindeloze slaap
van een hemel
zo volmaakt
- Breynaert Delvoy Arlette
Pantser
Pantser
Een pantser, maar dun als ijs van één nacht
Een woord, een geur, een lied
Dan breekt het ijs
En kwetsbaar ligt daar mijn verdriet.
Dan komen weer de bittere tranen
Machteloze smart
Beneemt me de adem
En omklemt mijn hart.
Nu zijn de tranen weer gedroogd
Ik ga mijn dagelijkse gang
Totdat het ijs weer breekt
Heel mijn leven lang.
- B
Verwerken
Verwerken!
Het woord verwerken klopt niet,
Dat is verkeerd gekozen,
Je zus verliezen verwerk je bijna niet,
Dat woord is "uit den Boze"
Alleen lotgenoten weten dat,
Zij snappen wat ik bedoel,
Een "buitenstaander" kent het niet,
dat pijnlijk, verslagen gevoel.
Dat gevoel wat alles overheerst,
Zo leeg, zo vol pijn, zo bang,
Dat verdriet blijft er steeds,
Misschien wel mijn hele leven lang.
Natuurlijk komen er weer mooie dingen,
De zon schijnt steeds voor iedereen,
Maar telkens is het weer te merken,
in je verdriet ben je toch vaak alleen.
"Ben je er al overheen?"
"heb je nu nog zoveel verdriet"
Luister beste "buitenstaander"
Het "verwerken" kan gewoon nog niet!
We hebben het niet over een auto,
Een boot, mooie kleding of onroerend goed,
We hebben het over mijn zus,
Mijn eigen vlees en bloed!
- Ria
Mijn hart huilt...
Mijn hart huilt...
Het huilt om jou omdat ik zoveel van je hou...
Jij was mijn alles...
En nu ben ik alles kwijt...
Wat moet ik toch zonder jou beginnen...
Mijn hart huilt...
Liefs,...
- Gggggg