Algemeen - rouw gedichten
Missen is een recht
Het water kabbelt in de beek
en er rolde tranen over mijn wangen,
toen ik naar je foto keek
Het water van de beek kabbelde in mijn ogen
want jij hebt me nooit belogen
Hopenlijk weet je dat ik je mis
en ik weet dat ik me niet vergis
als ik zeg: bij jou maakten we altijd plezier
wij gingen naar jou of jij kwam naar hier
Vaarwel hebben we al gezegt
en iemand missen mag,
want het is een recht
- Cathérine
Weg gegrepen uit ons leven.
Weg gegrepen uit ons leven,
Was je er nog maar even.
Het doet veel pijn,
Dat je nooit meer bij ons zal zijn.
Ik zal je missen elke dag,
En ik zeg je lieve vriendin Gedag.
Dat je vredig verder mag leven in de hemel zonder pijn,
Dat vind ik voor jou fijn.
Lieve vrienden ik zal je nooit vergeten.
Liefs Anne.
- Anne
Stilte
Jouw ziel is vervolgen
en ik vergeet langzaam
het beeld van jouw gezicht
Ik weet dat ik moet doorgaan
dat de toekomst voor me ligt
Maar zo af en toe
verdwaal ik in het verleden
Lijkt een maand terug
Alweer zo lang geleden
Ik zou je zo graag terug zien
nog een laatste keer
Maar de stilte is ingeslopen
Want jij bent er niet meer
- Saskia te W.
Tranen
Als tranen een trap konden vormen
en herinneringen een brug,
dan klommen wij met zijn allen naar de hemel
en haalde je terug.
- Karin
Doodgaan
Toen besefte ik dat doodgaan
oneindig zoveel meer is dan
dat kleine beetje sterven
dat afscheid nemen van
De dingen die je omringen
de wonderen die je niet eens zag
de mensen die je voorbij ging
zomaar, op een doordeweekse dag
Het gloren van iedere nieuwe morgen
de warmte van een zo vertrouwd gebaar
de herfstgloed van wat karmozijnen rozen
of het koesterend strelen door je haar
Doodgaan is te moeten missen
vooral hen die je zo hebt liefgehad
het kerft genadeloos diepe wonden
vervaagt alles wat je eens aanbad
- Ivette Bens
Doodgaan
Toen besefte ik dat doodgaan
oneindig zoveel meer is dan
dat kleine beetje sterven
dat afscheid nemen van
De dingen die je omringen
de wonderen die je niet eens zag
de mensen die je voorbij ging
zomaar, op een doordeweekse dag
Het gloren van iedere nieuwe morgen
de warmte van een zo vertrouwd gebaar
De herfstgloed van wat karmozijnen rozen
of het koesterend strelen door je haar
Doodgaan is te moeten missen
vooral hen die je zo hebt liefgehad
Het kerft genadeloos diepe wonden
vervaagt alles wat je eens aanbad
- Ive