Kracht - rouw gedichten

Ik ben gecrashed (een psalm van nu)

God, soms is het
of ik gevangen ben
in mijn eigen verdriet,
of ik vastgeklemd zit
tussen de problemen
en geen kant meer op kan.
Onbereikbaar voor
de buitenwereld
en onzichtbaar
voor wie vluchtig kijkt.
Ik hoor ze wel roepen:
‘Je moet verder!’
Maar hoe kan ik verder?

Ik ben als een vliegtuig
dat gecrashed is,
uitgeblust en uitgedoofd.
De vleugels die mij droegen,
zijn verborgen en geknapt.
De motor die mij aandreef,
is afgebroken en beschadigd.
Mijn dromen zijn ruw uiteengespat
en wat overbleef, zijn scherven,
waaraan ik mij snijd.

Wie ziet de gaten
die in mijn leven geslagen zijn?
Wie ziet dat ik beschadigd ben
en niet zomaar verder kan?

Heer, ik weet dat U het ziet.
U bent niet ongevoelig
voor de noodsignalen
die ik uitzend,
voor de noodkreet
die verborgen zit
tussen zinnen die ik zeg.

U zult mij redden
en uit deze puinhoop trekken.
U zult mij nieuwe vleugels geven
en mij helpen bij het uitzetten
van een nieuwe koers.
Bij u, Heer, zal ik kracht vinden
om verder te gaan.

• Mark
•