Missen - rouw gedichten
Vertrokken
Het is alweer een jaar geleden,
dat je hier vertrok.
Het was jouw keuze,
waar iedereen van schrok.
Ik zou ontzettend graag,
even bij je willen zijn.
Gewoon even lol trappen,
dat was met jou echt fijn.
Nu moet ik het zonder jou doen,
dat is best wel raar.
Maar ik weet in mijn hart,
je bent daar.
- Marije
Moeras van verdriet
Ontdaan dwaal ik van het kluitje naar het riet.
Plotsklaps eenzaam in een moeras van verdriet.
Donkergrijze wolken regenen helemaal over mij uit.
Een leven zonder jou krijg ik nauwelijks onder mijn huid.
Bladerloze bomen vertakken treurig in de lucht.
Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht.
Vandaag overstromen de tranen in mijn hart
in dit desolate landschap blijven wolken donkerzwart.
Ik mis je!
- Jan Hertog
Opa
Dagen dat ik hier loop
met een hart , vol van leegte.
Diep gemis dat zo knaagt,
Vol gemis, van jou.
Nachten, dat ik niet slapen kan
Woelend, verlangend naar jou.
Ik wil gewoon niet weten, dat jij
er niet meer bent.
Lopend, door landschappen,
Zoekend naar jou.
Maar wetend, dat ik je niet vinden kan.
Je bent weg, zo ver weg
Eenzaam als ik ben
- Lisette
Doodgaan
Toen besefte ik dat doodgaan
oneindig zoveel meer is dan
dat kleine beetje sterven
dat afscheid nemen van
De dingen die je omringen
de wonderen die je niet eens zag
de mensen die je voorbij ging
zomaar, op een doordeweekse dag
Het gloren van iedere nieuwe morgen
de warmte van een zo vertrouwd gebaar
De herfstgloed van wat karmozijnen rozen
of het koesterend strelen door je haar
Doodgaan is te moeten missen
vooral hen die je zo hebt liefgehad
Het kerft genadeloos diepe wonden
vervaagt alles wat je eens aanbad
- Ive
Verdriet
Waarom ben ik toch alleen met mijn verdriet
sinterklaas, kerst, oud en nieuw,
en zelfs op je verjaardag is er niemand
die mijn tranen ziet.
in het donker van de nacht laat ik ze gaan
over mijn wang loopt een traan
en als ik wakker word
besef ik weer
jij bent er niet meer
- Evelien vos