Verdriet - rouw gedichten
Jouw keuze
Jouw sterven is moeilijk te verwerken.
Het doet nog zoveel pijn.
Alleen al de gedachten, maakt mij gek…..
Dat je nooit meer bij ons zal zijn.
Waar was ik toen toch met mijn gedachten,
Afscheid nemen gaat nu niet meer.
Ik heb je wel gehoord, Maar niet geluisterd,
die bewuste laatste keer.
Hoe kon ik denken dat ik je op andere gedachten had gebracht, Dat ik jou verdriet zo makkelijk kon verzachten
Besef nu pas, hoe eenzaam jij je hebt gevoeld die nacht
En dat…. Dat spijt me zo verschrikkelijk.
Ik ben verscheurd,
Dag en nacht zit je in mijn hoofd,
Mijn god…….
Was dit maar nooit gebeurd
- Yvonne Spel
Ik ben gecrashed (een psalm van nu)
God, soms is het
of ik gevangen ben
in mijn eigen verdriet,
of ik vastgeklemd zit
tussen de problemen
en geen kant meer op kan.
Onbereikbaar voor
de buitenwereld
en onzichtbaar
voor wie vluchtig kijkt.
Ik hoor ze wel roepen:
‘Je moet verder!’
Maar hoe kan ik verder?
Ik ben als een vliegtuig
dat gecrashed is,
uitgeblust en uitgedoofd.
De vleugels die mij droegen,
zijn verborgen en geknapt.
De motor die mij aandreef,
is afgebroken en beschadigd.
Mijn dromen zijn ruw uiteengespat
en wat overbleef, zijn scherven,
waaraan ik mij snijd.
Wie ziet de gaten
die in mijn leven geslagen zijn?
Wie ziet dat ik beschadigd ben
en niet zomaar verder kan?
Heer, ik weet dat U het ziet.
U bent niet ongevoelig
voor de noodsignalen
die ik uitzend,
voor de noodkreet
die verborgen zit
tussen zinnen die ik zeg.
U zult mij redden
en uit deze puinhoop trekken.
U zult mij nieuwe vleugels geven
en mij helpen bij het uitzetten
van een nieuwe koers.
Bij u, Heer, zal ik kracht vinden
om verder te gaan.
- Mark
Moeras van verdriet
Ontdaan dwaal ik van het kluitje naar het riet.
Plotsklaps eenzaam in een moeras van verdriet.
Donkergrijze wolken regenen helemaal over mij uit.
Een leven zonder jou krijg ik nauwelijks onder mijn huid.
Bladerloze bomen vertakken treurig in de lucht.
Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht.
Vandaag overstromen de tranen in mijn hart
in dit desolate landschap blijven wolken donkerzwart.
Ik mis je!
- Jan Hertog
Voor jou
Je weet.... het komt er aan
Dat onontkomenlijke moment
Maar als zij dan verder gaan
Besef je dat jij er nog niet klaar voor bent
Afscheid nemen deed je al,
Elke dag een beetje,
En dat de laatste keer komen zal
Het is gek,maar dat vergeet je
Ik hoop dat hij zijn rust gevonden heeft,
Dat heeft hij zo verdiend
En dat de gedachte aan hem je de kracht geeft
voor het dragen van het verdriet
- Diaan112