Verkeersongeval - rouw gedichten

Mijn herinnering

Gezellig uit eten,
de telefoon ging,
een ernstig ongeluk,
mijn herinnering.

Jullie op de fiets,
een auto tegemoet,
een harde knal,
ambulance met spoed.

En toen heel erg,
het slechtste bericht,
jij was gegaan,
toen viel alles dicht.

Het werd zwart en stil,
geen lucht meer voor mij,
alleen nog maar leegte,
jouw leven voorbij.

Duizelend, dwalend,
naar buiten voor lucht,
nooit meer jouw glimlach,
een hele diepe zucht.

De tijd even stil,
de wereld niet hier,
niet meer samen spelen,
weg dat plezier.

Zo jong was je,
van je leven beroofd,
je familie kruipend verder,
dat was beloofd.

In mij toen die leegte,
leegte en pijn,
ik zou het graag willen,
nog één keer bij je zijn.

• Anne
•